Że powstanie M[ałego] S[eminarium] M[isyjnego] w Niepokalanowie nie zdarzyło się zwykłym torem roztropności ludzkiej, o tym dowodnie opowie ówczesny O. Prowincjał [2]. Niepokalana widać internatu chciała i to na przekór wszelkim prawie - niemożliwościom.
Czemu go chciała? Co przez niego zamierza uczynić? Jaki mu naznaczyła cel?
Celem Niepokalanowa wykonać cel wskazany w dyplomiku MI: Zyskać wszystkie dusze i każdą z osobna, co są i będą, Niepokalanej, a przez Nią Przen[ajświętszemu] Sercu Jezusowemu i to jak najprędzej, jak naprędzej, jak najprędzej...
By zaś to jak naprędzej się stało, potrzeba do samego polskiego Niepokalanowa na początek choćby ze stu braci-kapłanów.
A po świecie. - I Chiny żebrzą, i Korea prosi, i Annam zaprasza, i tyle krajów, tyle dusz czeka na "Rycerza" i Niepokalanów, a jednak nie można rozpoczynać, bo... brak znowu braci-kleryków.
Przygotować z daleka te szeregi pokornych, ubogich, braci-kapłanów, gotowych dla Niepokalanej i przy Jej boku na wszystko, na cierpienia, upokorzenia, na misje chociaż najcięższe, na wyniszczenie, na śmierć. - Oto cel M[ałego] S[eminarium] M[isyjnego] w Niepokalanowie.
O. Maksymilia M-a Kolbe
Przypisy
[1] Pisane przed listem o. Kornela Czupryka do dyrekcji Małego Seminarium Misyjnego w Niepokalanowie, datowanym 17 V 1934, w którym o. Kornel zaznacza o. Urbanowi Cieślakowi: "cel założenia Małego Seminarium Misyjnego wyłuszczył O. Maksymilian w wysłanym już do Ojca liście".
[2] Zob. list o. Kornela Czupryka do o. Urbana Cieślaka, rektora Małego Seminarium Misyjnego w Niepokalanowie, z dnia 17 V 1934, zamieszczony w księdze pamiątkowej pt. Sprawozdanie I-sze Dyrekcji Małego Seminarium Misyjnego OO. Franciszkanów w Niepokalanowie za rok szkolny 1933/34, Niepokalanów 1934, 6-7.
