W mieszkaniu
1 - Cienie.
2 - Z zapałek.
10 - Z zawiązanymi oczyma koło stołu [...] [2]
16 - Wielu [może grać]. Anioł, diabeł określają kolory i zabierają tych, co je wybrali, do nieba (piekła).
17 - Odpowiadać, opuszczając jakąś literę alfabetu.
19 - Wszyscy w kółku podają sobie z tyłu klucz, a jeden zgaduje, kto go ma.
21 - W [3]. Palec wskazujący na kolanie następnego na prawo. - Czy żelazo do ognia. Nie jeszcze i podnoszą pięść. Majster łapie palec lub kto pokaże palec do środka.
22 - W. Palec wskazujący na stole - czy ma rogi lis, pies itd.; gdy wymieni mającego rogi, podnoszą palce.
23 - W. W półkolu odpowiadają na pytania - kto namyśla się, płaci grzywnę.
24 - W. Zgadywacz. Umawiają się co do słowa do zgadnięcia, a jeden zgaduje słysząc opisanie np.: dom "nie służy dla zwierząt" itd.
25 - Zgadywanie rzemiosła. - Dwie partie. Na przemian udają ruchami rzemiosło, a drudzy zgadują.
28 - Jeden mówi, a drugi ukrycie kieruje przeciwnie jego rękami, gestami.
33 - Dodawanie zdania do podanego z początku.
34 - Osioł uwięziony przerywa ogrodzenie i ucieka. Kto go dotknie i pierwszy wróci na miejsce, zajmie jego miejsce.
Na wolnym powietrzu
13 - Kulką do czapki.
26 - Strzelanie z łuku do celu [...] [4] albo z procy.
32 [...] [5]
38 [...] [6]
[O. Maksymilian M-a Kolbe]
Przypisy
[1] Zob. Pisma VII, 1076b, przyp. 1.
[2] Maleńki szkic obok wyrazu.
[3] Wielu może grać, wszyscy - przyp. aut.
[4] Szkic tarczy do strzelania z łuku.
[5] Szkice gry: cyfry, rysunki. Później również szkice i luźne słowa, objaśniające grę towarzyską.
[6] Szkice gry - jw.
