
Br. Jeremiasz Maria Henryk Dołęgiewicz, profes wieczysty prowincji Matki Bożej Niepokalanej w Polsce Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych, jubilat w Zakonie, przeżywszy 72 lat w Zakonie zmarł dnia 15 lipca 2011 r. w Niepokalanowie w wieku 92 lat.
Urodził się 24 lipca 1919 r. we wsi Radule, w powiecie białostockim, diecezja łomżyńska, w rodzinie rolniczej z rodziców Piotra i Antoniny z domu Antonowicz, otrzymując na chrzcie świętym imię Henryk. Ukończył siedem klas szkoły powszechnej. Po paru latach od ukończenia tej szkoły zgłosił się do Niepokalanowa z prośbą o przyjęcie do Małego Seminarium Misyjnego, ale ze względu na przekroczony wiek nie został do niej przyjęty. W swoich wspomnieniach tak pisał:
Od lat młodzieńczych pragnieniem moim było poświęcić się całkowicie na wyłączną służbę Bożą w stanie duchownym. Nie pociągały mnie dobra materialne ani rozkosze zmysłowe, a widząc demoralizację młodzieży, obłudę i zakłamanie tego świata, postanowiłem szukać innej a właściwej dla siebie drogi, lecz nie wiedziałem gdzie i jak?
W 1936 r. ponownie zwrócił się do Niepokalanowa z prośbą o przyjęcie go do zakonu na brata zakonnego. 14 listopada 1936 r. otrzymał pozytywną odpowiedź ówczesnego gwardiana Niepokalanowa - o. Maksymiliana Kolbego i 11 grudnia przekracza furtę klasztorną rozpoczynając aspiranturę.
W swoich wspomnieniach tak opisuje pierwsze spotkanie ze św. Maksymilianem:
Po raz pierwszy przeżyłem w Niepokalanowie swoją wielką duchową radość, gdy osobiście zobaczyłem wielce czcigodną, a uroczą i dostojną osobę o. Maksymiliana Kolbego, który poprzez swój pełen ojcowskiej dobroci czarujący uśmiech wywarł na mnie w swoim rodzaju jedyne i niepowtarzalne wrażenie i wzbudził w moim sercu szczególne uczucie miłości względem jego osoby, które pozostało do końca mojego życia.
Postulat br. Jeremiasz rozpoczął 4 kwietnia 1937 r., natomiast formację nowicjacką 1 lutego 1938 r. pod kierunkiem magistra o. Nikodema Szałankiewicza. Pierwsze śluby zakonne złożył 2 lutego 1939 r., natomiast profesję uroczystą 13 czerwca 1946 r. na ręce o. Nikodema Szałankiewicza.
Od grudnia 1936 r. aż do rozpoczęcia wojny pracował w administracji klasztoru. W wyniku działań wojennych razem z innymi braćmi z formacji był zmuszony opuścić Niepokalanów (we wrześniu 1939 r.), ale wrócił do klasztoru już w styczniu 1940 r. i najpierw pracował przy porządkowaniu klasztoru, następnie pełnił funkcję stróża nocnego, pracował w mleczarni, w dziale ziemniaczanym, w ogrodzie, w dziale mechanicznym.
Po zakończeniu wojny br. Jeremiasz podejmował kolejno powierzane mu przez przełożonych obowiązki: w administracji, w dziale mechanicznym,- w dziale samochodowym, w kuchni, w introligatorni, w dziale kamieniarskim, w dziale malarskim budowlanym, w dziale fotograficznym i obsłudze Misterium Męki Pańskiej (od grudnia 1971 r. do grudnia 1982 r.), a od czerwca 1996 r. aż do swojej śmierci pracował w Archiwum Niepokalanowa.
Oprócz powyższych prac br. Jeremiasz służył ofiarnie od 20 grudnia 1950 r. w Ochotniczej Straży Pożarnej w Niepokalanowie, pełniąc m.in. funkcję przewodniczącego Komisji Rewizyjnej, sekretarza, członka zarządu, a od 26 lutego 2004 r. członka honorowego. Był wielokrotnie odznaczany, m.in. 15 kwietnia 1996 r. Złotym Medalem Zasługi.
W swoich wspomnieniach spisanych w 2000 r. br. Jeremiasz napisał:
Jestem świadomy swych wielkich, niezliczonych, a niczym przeze mnie niezasłużonych otrzymanych łask od Chrystusa Pana przez pośrednictwo Jego i mojej Niepokalanej Matki Maryi. Przede wszystkim z głębi swego serca dziękuję dobremu Bogu i Niepokalanej za wielki dar powołania zakonnego, który był dla mnie drogą uświęcenia własnej duszy poprzez sakramenty święte, rady ewangeliczne i modlitwę.
Msza św. pogrzebowa została odprawiona w bazylice niepokalanowskiej w poniedziałek, 18 lipca 2011 r. o godz. 11.00. Kondukt żałobny z kaplicy św. Maksymiliana do bazyliki poprowadził o. Stanisław Piętka, gwardian Niepokalanowa. Mszy św. przewodniczył ks. bp Tadeusz Pikus z Warszawy wraz z 29 kapłanami. Słowo Boże wygłosił przełożony klasztoru. Kurię Prowincjalną reprezentował o. Marek Iwański, ekonom Prowincji. W pogrzebie uczestniczyły poczty sztandarowe Ochotniczych Straży Pożarnych z parafii Niepokalanów. Licznie przybyła rodzina śp. br. Jeremiasza z Białegostoku, a także przedstawiciele Rycerstwa Niepokalanej z arch. białostockiej pod przewodnictwem prezesa MI Anny Jodczyk. Kondukt żałobny na cmentarz klasztorny i modlitwy poprowadził Ks. Biskup.




